به گزارش «سراج24»، شب های چهارشنبه سوری بر اساس رسمی غلط مدتی است به یک فرهنگ در جامعه تبدیل شده است. این مراسم از چند جهت قابل بررسی است که اشاره ای به آن خواهد شد:
1- شهرداری هر سال هزینه های هنگفتی را برای اصلاح معابر عمومی انجام می دهد. اما با کمال تاسف دیده می شود که پس از پایان شب چهارشنبه سوری هزینه های جدیدی برای این نهاد تولید می شود. از اصلاح آسفالت ها و لکه گیری مجدد گرفته تا خسارتهایی که به در و دیوار خانه ها و ساختمانهای اداری وارد می شود.
2- در شب های پایانی سال همه آرزو دارند در کنار خانواده باشند و به فعالیت های روزهای پایانی سال اعم از خرید، خانه تکانی و ... بپردازند. چه بسیار نهادهایی که به دلیل یک فرهنگ غلط و نابجا از این شرایط محروم می شوند. کارمندان خدوم شهرداری، بیمارستانی، آتش نشانی، نیروی انتظامی و ... با آماده باش هایی که به دلیل فرهنگ نادرست رواج یافته در شهر می باشد از این امکان محروم می شوند و انرژی که می توانست در فرصت های بهتر و مؤثرتری مورد استفاده مردم در شب های دیگر سال قرار بگیرد در این شب اتلاف می گردد. هر چند با این شرایط، حضور این نهادها ضروری است.
3- در مراکز درمانی شهر، بیماران زیادی از قبیل قلبی و ... بستری هستند. بیمارانی که برای سلامتی و آرامششان، در ورودی بیمارستان تابلوهای سکوت! نصب شده است وحتی تابلوهای راهنمایی و رانندگی نیز به کمک آنها آمده اند تا حتی رانندگان نیز برای سلامتی آنها دست بر بوق ماشین ها نگذارند. حال تصور کنید در چنین شرایطی شبی از سال را بیماران بی گناهی در بیمارستانها سپری می کنند و نیاز به آرامش بیشتری دارند و در این شرایط امیدی به بهبود اوضاع وجود نخواهد داشت. به راستی چه کسی می تواند پاسخگوی چنین جنایات پنهانی در این دنیا و آخرت باشد. ضمن اینکه در این ایام، تعداد زیادی بر اثر حوادث سوختگی شهر به این جمع ملحق می شوند که گاهی تا پشت درب های آی سی یو نیز مشایعت می شوند.
4- خرید انواع و اقسام لوازم محترقه که دیگر چند وقتی است انواعی از آن در سوپرمارکت ها هم عرضه می شود یکی از نکات این ایام است. از هزینه مادی که برای خرید و فروش و تولید این لوازم می شود تا اتلاف هزینه های زمانی که برای هر مرحله از این پروژه بی حاصل می شود غیر قابل اغماض است. شاید با چنین سرمایه هایی امکان درمان دردهای لاعلاجی باشد که مدت مدیدی است صاحب آن از هزینه های بالای درمان آن رنج می برد. شاید با صرفه جویی عمومی در چنین هزینه هایی امکان خانه دار شدن چندین نفر در شهر فراهم شود. همین هزینه های کوچکی که شاید به چشم نمی آید!
5- نیروهای جوانی که سرمایه های یک کشور هستند و می توان دل به آینده تک تک آنها بست، گاه به دلیل بی احتیاطی در این شب ها دچار حوادثی می شوند که دیگر کلید برگشتی برای آن نمی توان تصور کرد. جوانان و نوجوانان و حتی کودکانی که در این شبها هم نوروزی پر درد را برای خانواده هایشان به ارمغان می آورند و هم چرخه های اقتصادی و اجتماعی یک جامعه را مورد تأثیر منفی قرار می دهند.
6- باید یاد آوری کرد که مدتی است استفاده از وسایل آتش بازی در سطح شهر به عنوان بستری برای رواج بی اخلاقی هایی شده است که نویسنده حتی از نگارش آن شرم دارد. وقایعی که در خیابانها و حتی خانه های شخصی باعث به دردآوردن دل امام زمان(عج) در شهر اسلامی آن هم در شبهایی که مزین به فاطمیه می باشد خواهد شد.
موارد ذکر شده شاید گوشه ای از نتایجی باشد که در پی اتفاقات این شبها به وقوع می پیوندد. قطعا به همین موارد نمی توان بسنده کرد و بیش از اینها باید به دنبال تبعات در پیش رو باشیم. اما آنچه مسلم است این است که العاقل یکفی بالاشاره. هزاران حرف و کلام شاید تاثیر اشاره ای را نداشته باشد و برای عاقل همان اشاره کافی است.
تخلیه هیجانی که باعث آزار دیگران و خود و خانواده شود و حتی برای آخرت انسان هم نه تنها سودی نداشته حتی باعث ضررهای معنوی می گردد چه لذت و چه توجیهی می تواند داشته باشد؟
به راستی نبود چنین مراسمی و حذف آن چه کمبودی را در زندگی کودکان، نوجوانان و جوانان به همراه خواهد داشت؟ آیا کسانی که این شبها از این برنامه ها به دور هستند از هیجان کمتری در زندگی برخوردارند و سؤالاتی دیگر که همچنان در سایه بی تدبیری بی جواب مانده است.
امید است که دولت تدبیر و امید برای ساختن فرهنگ عمومی تدبیری ویژه صورت دهد و با جایگزین نمودن فضاهای تفریحی سالم و مهیج به زودی شاهد برچیده شدن چنین فرهنگ و رسم غلط و نادرست از سطح جامعه باشیم. تحویل سالی که کسی از سوختگی های روزهای گذشته در بستر بیماری نباشد و نوروزی که باعث نزدیک شدن به سوی بهترین حالات برایمان باشد./فرهنگ
